Jonge mannen en de beurs: van crypto-koning naar koerskneus
Het was lente, maar voor veel jonge mannen voelde het als herfst. Niet vanwege het weer, maar door de stand van hun beleggingsportefeuille. Hoe kan dit?
De beurs daalde, en hun ego’s daalden harder. Volgens recent onderzoek van de AFM verloren jongens tussen de 18 en 35 gemiddeld 6,3% op hun beleggingen in het eerste halfjaar van 2025. En daarmee waren ze – met vlag en wimpel – de grootste verliezers van dit turbulente beursseizoen.
Van Porsche-droom naar pechvogel-portefeuille
Het begon allemaal zo mooi. Ze hadden een cursus “daytraden in 3 uur” gevolgd, een YouTube-‘goeroe’ geciteerd, en een grafiekje gezien dat “alleen maar omhoog” ging.
Op Reddit schreeuwde iemand: “Buy the dip!”
Dus ze deden dat.
Elke dag.
Tot hun spaargeld een soort Bermuda-driehoek werd: je zag het binnenkomen, en daarna… niets meer.
Met een vleugje testosteron en een bak FOMO (Fear Of Missing Out) stormden ze de beurs op. “Laat die ETF’s maar aan de grijze muizen over,” dachten ze. “Ik pak 20% in een week.”
Maar het enige wat ze pakten, was een stevig verlies en een abonnement op de klantenservice van hun broker.
En de vrouwen dan?
Die deden het beter. Niet omdat ze meer kennis hadden (hoewel, misschien ook wel), maar omdat ze minder gingen lopen aanrommelen. Minder impuls. Meer lange termijn.
Zij deden gewoon: beetje indexfonds hier, beetje obligatie daar. En vooral: niet paniekverkopen als de koersen twee dagen rood stonden.
De AFM zag het ook: vrouwen verloren gemiddeld veel minder. Misschien omdat ze beleggen niet zien als gokspel met confetti, maar als iets waar je over nadenkt.
Het ego als vijand
De jonge mannelijke belegger heeft niet alleen te maken met inflatie, volatiliteit en geopolitiek. Zijn grootste vijand?
Z’n eigen spiegelbeeld.
Daarin ziet hij geen starter met een beleggingsapp, maar een soort mini-Warren Buffett met een Nikeshirt.
Tot de beurs een keertje niet stijgt, en het zelfvertrouwen sneller daalt dan de koers van Just Eat Takeaway.
En wat doen ze dan? Nog sneller handelen. Nog dieper verliezen.
“Gemiddeld meer transacties en grotere verliezen”, zegt de AFM.
Het lijkt wel daten op Tinder.
Wat leren we hiervan?
- Beleggen is geen race.
Het is geen Formule 1. Het is wandelen. Op wandelschoenen. Door de regen. - Emotie is duur.
Een ‘gut feeling’ is géén strategie. Dat is wat je voelt als je naar een pizza ruikt, niet als je naar een grafiek kijkt. - Langzaam is sexy.
Vraag maar aan je vrouwelijke collega. Die heeft gewoon haar inleg laten staan en zit nu te glimlachen met 1,3% verlies in plaats van 6,3%. En ze slaapt nog goed ook.
Tot slot: shout-out naar de jonge mannen
Jullie zijn wél enthousiast. Jullie durven. En dat is mooi. Maar durf ook te leren.
Zet je ego even op pauze. Beleggen is geen strijd tegen anderen. Het is een strijd tegen jezelf.
En als je nou écht rendement wil? Probeer beleggen in kennis. Of in een vriendin die weet wat een dividendrendement is.
Deel je beursblunder, je meest impulsieve aankoop of het moment waarop je dacht: “ik word rijk” – en wakker werd met een minnetje.
We horen het graag op thedataconnection.nl.
Gedeeld verlies is halve beursverdriet.