Tag: AI

Na het lezen van Emily M. Benders essay “What makes something data?” bleef één ongemakkelijke observatie hangen. In machine learning en AI accepteren we een definitie van data die in vrijwel elke andere wetenschap zou worden uitgelachen: “Data is alles wat je kunt gebruiken om een model te trainen.”

Er is iets geks aan de hand in steeds meer organisaties. We investeren volop in data-platformen, dashboards, rapportages en portals. Alles is netjes ingericht: rechtenstructuren, rollen, logging, datakwaliteit. En toch gebeurt het échte denkwerk steeds vaker ergens anders.

Wat de aarzelende advocatuur ons leert over AI, governance en menselijk oordeel

“Dat er een AI-Raad moet komen, hebben we met zestig experts wel duidelijk gemaakt.” Zo begint de oproep aan de informateur, inmiddels te beluisteren en te lezen via BNR Nieuwsradio. Leg het vast in het Regeerakkoord, was het verzoek. En eerlijk is eerlijk: de ondertekenaars hebben gelijk over één ding. AI is geen volgende IT-upgrade, maar een systeemverandering met grote technologische, sociale en institutionele impact, onder stevige commerciële en geopolitieke invloed.

De burgemeester van Londen waarschuwt voor “massaontslagen door AI”. Het is een uitspraak die het goed doet in headlines, panels en beleidsnota’s. Angst verkoopt nu eenmaal beter dan nuance. Maar wie iets langer kijkt, ziet vooral een bekend verhaal in een nieuw jasje. We hebben het namelijk niet over een plotselinge technologische aardverschuiving, maar over iets wat we al jaren doen: digitaliseren. Alleen noemen we het nu AI.

Volgens recente cijfers gaan Nederlandse bedrijven steeds vaker over tot reorganisaties om kosten te besparen. Het nieuws wordt gebracht als een logisch gevolg van economische onzekerheid, stijgende lonen en een veranderende markt. Maar wie iets langer naar de data kijkt, ziet een ongemakkelijke waarheid: de meeste reorganisaties zijn geen strategische keuzes, maar verlate correcties op signalen die al jaren zichtbaar waren.