Categorie: Accountancy

De grote accountantskantoren worstelen met Generatie Z. Althans, dat is de kop die blijft hangen na recente berichtgeving over de sector. Jong talent haakt af, voelt zich onvoldoende gehoord, ziet de toekomst niet zitten of vertrekt naar sectoren waar werk, technologie en zingeving beter samenkomen. Maar wie iets langer naar dit vraagstuk kijkt, ziet dat het probleem dieper ligt. Dit gaat niet over ‘de jeugd van tegenwoordig’. Dit gaat over organisaties die jarenlang succesvol waren met een bepaald model – en nu ontdekken dat dat model schuurt met hoe werk anno 2025 wordt beleefd.

De AFM publiceerde recent het rapport “12 bouwstenen voor beheerst gebruik van audit‑tooling”. Geen visionair toekomstverhaal, geen AI‑hype en geen marketingtaal, maar een nuchter en bijna ouderwets degelijk document over randvoorwaarden, verantwoordelijkheden en risico’s. En juist daarom is het interessant. Wie vandaag serieus werk wil maken van data‑gedreven auditen, kan niet om deze bouwstenen heen. De kernboodschap van de AFM is helder: audit‑tooling biedt enorme kansen voor kwaliteit en efficiëntie, maar alleen als het gebruik ervan beheerst, uitlegbaar en controleerbaar is. Technologie is geen vrijbrief. De accountant blijft verantwoordelijk. Altijd.

Iedere jonge accountant en controller krijgt het vroeg of laat te horen: “Je moet de processen begrijpen.” Maar eerlijk is eerlijk: de meeste processen zitten verstopt in PowerPoints, obscure procedures of in het hoofd van die ene collega die al twintig jaar meedraait. Totdat je ze letterlijk ziet gebeuren — stap voor stap, fout voor fout, risico voor risico. Dáár begint de magie van moderne interne beheersing: niet meer raden, maar meten.

De nieuwe werkelijkheid van fraude-detectie Fraude is allang geen incident meer dat een paar keer per jaar opduikt in de achterkamers van finance. Het is een continu risicolandschap waarin datastromen groter worden, processen complexer en betalingsverkeer sneller. CFO’s en financials willen grip houden, maar merken dat traditionele controles tekortschieten. De vraag verschuift daarmee van “hoe voorkom ik fraude?” naar “hoe signaleer ik risico’s op het moment dat ze ontstaan?”.

Het vak verschuift sneller dan de functietitels In finance houden we opvallend hardnekkig vast aan functietitels die ooit logisch waren. Financial control stond voor betrouwbaarheid en verslaggeving, business control voor richting en dialoog. Maar de werkelijkheid waarin controllers vandaag werken, beweegt sneller dan de functieschema’s uit het verleden. CFO Maarten Bronda (Sodexo Nederland) verwoordde het onlangs treffend: “Een goede controller snapt de cijfers én kan het verhaal erachter vertellen.” Dat klinkt eenvoudig, maar onder de oppervlakte verschuift het fundament van het vak.

Vertrouwen was ooit iets tussen mensen. Een handdruk, een blik, een gevoel. Vandaag is het een systeem. We bouwen protocollen, algoritmes en regels om te reproduceren wat vroeger vanzelf ging.