Tag: data-analyse

Er zijn van die publicaties die precies de juiste snaar raken — en tegelijkertijd iets ongemakkelijks blootleggen. ‘Verschuivende linies’ van Audirium is zo’n stuk. Het beschrijft een wereld waarin organisaties continu in beweging zijn, waarin risico’s zich aanpassen aan de fase waarin een organisatie zich bevindt, en waarin governance en control meebewegen met die dynamiek.

Wanneer de CEO van ABN AMRO waarschuwt voor de impact van artificial intelligence, klinkt dat als een klassiek signaal van een sector in beweging. Urgentie, verandering, druk op businessmodellen , het zit er allemaal in. De boodschap is herkenbaar en, op het eerste gezicht, moeilijk te betwisten.

De recente discussie rond OCI N.V., en de vragen die de Vereniging van Effectenbezitters daarbij expliciet stelt aan zowel het bedrijf als PwC, voelt ongemakkelijk. Niet omdat er per se iets mis is, maar omdat zichtbaar wordt wat we in het vak al langer weten, maar zelden zo scherp onder woorden brengen. De vraag die boven de markt hangt is namelijk niet of de cijfers kloppen, maar waarom het beeld ineens kantelt. Waarom zien we dit nu pas?

Ergens op een zondagochtend leest een finance manager de kop: “Saai werk verdwijnt met AI maar stress groeit.” Hij neemt een slok koffie, kijkt nog eens naar de zin en denkt: eindelijk iemand die het probleem niet mooier maakt dan het is.

Wanneer ergens op de wereld bommen vallen, denken we meestal eerst aan geopolitiek, diplomatie en militaire strategie. Maar er is nog een andere realiteit die vrijwel onmiddellijk zichtbaar wordt: de economische schok die door wereldwijde netwerken loopt. En misschien wel nergens zo snel als in de luchtvaart.

Waarom een commerciële ketenaudit iets fundamenteel anders is dan een wettelijke jaarrekeningcontrole Het recente bericht op Accountant.nl gebaseerd op onderzoek van onder meer SOMO en de Consumentenbond over kledingmerken die consumenten misleiden met claims over “sociaal verantwoorde productie”, raakt een gevoelige snaar. Veel van die claims blijken gebaseerd op commerciële audits in de keten. Audits die in de praktijk minder robuust zijn dan de marketing doet vermoeden. Dan volgt steevast de tegenwerping: “Maar bij een jaarrekeningcontrole betaalt de gecontroleerde onderneming de accountant toch ook?” Dat klopt. Maar het is niet hetzelfde. En precies dat verschil verdient een heldere analyse.