Categorie: Data-analyse

De kop uit het FD is scherp: “Geen jonge Spanjaard wil nog wijn maken. Ze drinken bier en werken liever op kantoor.” Het leest als cultuurkritiek, misschien zelfs als een zucht naar vroeger. Maar wie het sentiment even parkeert en naar de onderliggende patronen kijkt, ziet iets anders. Geen generatiegril, geen luiheid, geen gebrek aan liefde voor traditie. Wat hier zichtbaar wordt, is een structurele verschuiving die zich laat meten, modelleren en voorspellen.

Ik zat vorige week naast een inspanningstrainer van team Visma. Ik had een ontzettend leuk gesprek. In de wereld van sport draait alles om progressie. Renners willen sneller, sterker, wendbaarder worden. Coaches willen betere beslissingen maken op basis van data  en atleten willen weten precies wat ze moeten doen om hun doelen te bereiken. Dat klinkt bekend, toch? Want ook in finance, in audit en risicomanagement, streven we naar betere beslissingen gebaseerd op real-time data en voortschrijdende inzichten.

De AFM publiceerde recent het rapport “12 bouwstenen voor beheerst gebruik van audit‑tooling”. Geen visionair toekomstverhaal, geen AI‑hype en geen marketingtaal, maar een nuchter en bijna ouderwets degelijk document over randvoorwaarden, verantwoordelijkheden en risico’s. En juist daarom is het interessant. Wie vandaag serieus werk wil maken van data‑gedreven auditen, kan niet om deze bouwstenen heen. De kernboodschap van de AFM is helder: audit‑tooling biedt enorme kansen voor kwaliteit en efficiëntie, maar alleen als het gebruik ervan beheerst, uitlegbaar en controleerbaar is. Technologie is geen vrijbrief. De accountant blijft verantwoordelijk. Altijd.

Toen Elsevier Weekblad onlangs een interview publiceerde met aardappelteler Jacob van den Borne uit Reusel, viel één ding meteen op: zijn bedrijf lijkt meer op een data-laboratorium dan op een traditionele boerderij. Waar veel organisaties nog worstelen met dashboards, datakwaliteit en adoptie, laat Van den Borne zien hoe het eruitziet wanneer data allang onderdeel ís van het vak. Niet als project, maar als gewoonte. Niet als hype, maar als manier van werken. Het EW-interview vormt daarmee een onverwacht inspirerend voorbeeld voor CFO’s, controllers, auditors en digitale beslissers die op zoek zijn naar een pragmatische en toekomstbestendige datastrategie.

Nederland is een fietsland. We zeggen het graag, we geloven het massaal, en we bevestigen het dagelijks door met z’n allen miljoenen kilometers te trappen. Maar wie verder kijkt dan het romantische beeld van drukke fietspaden en soepel bellende scholieren, ziet een datarealiteit die allang niet meer past bij het imago. De cijfers vertellen het verhaal van een systeem dat kraakt, risico’s die oplopen en beleid dat niet in hetzelfde tempo meebeweegt. De recente cijfers van SWOV zetten de trend haarscherp neer: het verkeer wordt onveiliger, en vooral fietsers en ouderen betalen de prijs. Terwijl wij blijven discussiëren over helmbeleid, fatbikes en infrastructuur, laat de data een groeiende structurele verkeerscrisis zien. Een crisis die voorspelbaar is, meetbaar is – en dus voorkombaar zou moeten zijn.

Een record dat meer is dan een record In 2024 kochten buitenlandse kopers bijna drieënnegentigduizend woningen in Spanje, goed voor ongeveer vijftien procent van alle transacties. Het is een indrukwekkend getal, maar wie uitsluitend naar het totaalvolume kijkt, mist de echte beweging. Want de kracht van deze cijfers zit niet in het absolute aantal, maar in het patroon dat eronder ligt. De data toont geen toevallige opleving, maar een structurele verschuiving die zich verdiept en versnelt.