Tag: AI

Waarom de slimste organisaties hun AI-tempo juist bewust terugschroeven Iedereen lijkt het tegenwoordig te weten: AI maakt alles sneller. Sneller programmeren, sneller rapporteren, sneller analyseren. Het mantra van de nieuwe productiviteitseconomie.

Er zijn van die momenten in de tv-geschiedenis die je niet alleen bekijkt, maar ook voelt in je zenuwstelsel. Het slot van The Sopranos (2007) is er zo één. Tony aan tafel in een diner. Carmela tegenover hem. AJ mompelt iets over een sollicitatie. Meadow die niet kan parkeren. Journey’s Don’t Stop Believin’. En dan — zwart beeld. Stilte. Paniek.

In de intelligentie-economie wordt niet kennis, maar beoordelingsvermogen de echte schaarste.

De hype rond agentic AI is overal. Waar we tot voor kort dachten dat generatieve AI (zoals ChatGPT) de grote doorbraak was, dient zich nu iets veel fundamentelers aan: AI die zelf handelt, redeneert en leert. Geen tool meer die je vraagt om een rapportje, maar een digitale collega die beslissingen neemt, mails verstuurt, prijzen aanpast en zelfs met andere agents onderhandelt.

Het is opnieuw raak bij de Belastingdienst. Follow the Money bracht recent naar buiten dat meer dan 50 algoritmes van de Belastingdienst volgens de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) mogelijk onrechtmatig zijn. Onvoldoende onderbouwd. Discriminerend. Niet transparant. En dat terwijl we na de Toeslagenaffaire collectief hadden beloofd: “nooit meer.”

Er is iets fascinerends aan de recente pogingen van AI om wiskunde te ‘begrijpen’. DARPA lanceerde dit voorjaar het programma expMath, bedoeld om AI niet alleen rekentrucs te laten uitvoeren, maar om wiskundig inzicht te ontwikkelen. Modellen als AlphaProof en AlphaEvolve lossen inmiddels olympiadewiskunde op waar jij en ik drie espresso’s voor nodig hebben. Maar de echte vraag is: snapt AI wat ze doet? De korte versie: nee, nog niet. De lange versie: dat maakt het juist interessant.