25.000 AI-agents. Indrukwekkend. Maar wat doen ze eigenlijk?
McKinsey & Company kondigde onlangs aan dat het in minder dan twee jaar tijd 25.000 AI-agents heeft toegevoegd. Volgens CEO Bob Sternfels zal binnenkort iedere medewerker – in totaal zo’n 40.000 mensen – door minimaal één agent worden “enabled”.
Vijfentwintigduizend.
Het is een getal dat ontworpen is om indruk te maken. En eerlijk is eerlijk: dat doet het ook. Tot het moment waarop iemand een iets minder comfortabele vraag stelt.
Wat doen ze eigenlijk?
Niet op conceptueel niveau. Niet visionair. Maar concreet. Operationeel. Financieel.
Wat dragen ze bij aan marge, snelheid en kwaliteit? In een economie waarin alles real-time lijkt te verlopen, is schaal namelijk niet automatisch synoniem aan waarde.
Dit is geen tech-verhaal, maar een signaal
De reacties van concurrenten waren minstens zo interessant als de aankondiging zelf. EY liet weten dat bij hen een beperkter aantal agents het echte zware werk verricht. De boodschap: focus boven volume. PwC ging nog een stap verder en noemde het aantal van 25.000 zelfs “waarschijnlijk de verkeerde maatstaf”.
Hier zien we drie verschillende boodschappen. Geen technisch debat, maar positionering.
McKinsey communiceert schaal en snelheid. EY benadrukt discipline. PwC kiest voor het frame van volwassenheid.
Dit gaat dus niet over het aantal agents dat je hebt. Het gaat over hoe je als organisatie gezien wilt worden. Wie AI-transformatie verkoopt aan boards, zal immers eerst moeten aantonen dat hij zelf die transformatie geloofwaardig heeft doorgemaakt.
Artificial leverage: de nieuwe belofte
Consulting heeft altijd leverage verkocht: meer impact per professional, meer waarde zonder een evenredige stijging van de kosten. Wat we nu zien, is een verschuiving van human leverage naar artificial leverage.
AI-agents nemen taken over, versnellen analyses en genereren inzichten. Professionals schuiven op naar werk met hogere toegevoegde waarde. Dat is het narratief.
Maar leverage zonder meetbare output is geen leverage. Het is overhead in een modern jasje.
Wanneer 25.000 agents niet aantoonbaar leiden tot kortere doorlooptijden, minder fouten of een lagere cost base, dan zijn het geen assets. Dan zijn het kostenposten met een futuristische naam. En precies op dat punt wordt het interessant.
De CFO-vraag
Stel dat een CFO in de boardroom simpelweg vraagt:
“Laat mij zien wat die 25.000 agents bijdragen aan onze EBITDA.”
Op dat moment verandert de sfeer. Niet omdat AI geen waarde zou kunnen hebben, integendeel , maar omdat waarde moet worden aangetoond en niet alleen aangekondigd.
Kun je laten zien welke processen structureel zijn versneld? Welke foutpercentages aantoonbaar zijn gedaald? Welke uren niet meer terugkomen op de factuur? Welke marges duurzaam zijn verbeterd?
Of blijft het bij termen als enablement, acceleration en transformation?
Boards kopen geen architectuur. Ze kopen voorspelbaarheid en rendement.
De echte race: orkestratie
De vergelijking tussen Accenture en Deloitte wordt al snel gemaakt. Een nieuwe arms race lijkt geboren.
Maar dit keer draait het niet om headcount. Het draait om orkestratie.
Wie kan duizenden agents niet alleen bouwen, maar ook beheersen? Wie monitort hun performance? Wie meet hun effectiviteit? Wie corrigeert wanneer ze afwijken?
Hoe meer je automatiseert, hoe belangrijker governance wordt. AI zonder monitoring is geen transformatie; het is digitale expansie.
25.000 interne controles?
Misschien helpt een gedachte-experiment.
Stel dat een organisatie trots meldt: “Wij hebben 25.000 interne controles.”
Iedere auditor zou onmiddellijk vragen of ze werken. Wat is hun effectiviteit? Hoe vaak worden ze getest? Wat is hun bijdrage aan risicoreductie?
Waarom stellen we die vragen wél bij interne beheersing, maar nauwelijks bij AI-agents?
Misschien omdat AI nog een zekere aura heeft. Omdat het getal het gesprek domineert.
Maar aura is geen KPI.
Misschien is dit geen arms race
Misschien is dit geen strijd om intelligentie, maar om volwassenheid.
De partij die als eerste niet het aantal agents communiceert, maar de waarde per agent inzichtelijk maakt, zal uiteindelijk winnen. Niet degene met de grootste architectuur, maar degene met het scherpste value-dashboard.
Tot die tijd blijft 25.000 indrukwekkend.
En blijft het ongemakkelijk stil zodra iemand vraagt:
Waar zien we het terug in de cijfers?
