Tag: accountancy

Er hangt iets vreemds in de lucht binnen de accountancy. We praten eindeloos over AI. Over de impact van #genAI op de audit. Over hoe Large Language Models het vak gaan veranderen. Panels, artikelen, investeringsagenda’s, vragen van de VEB, alles lijkt te draaien om die ene vraag: wat gaat AI voor ons betekenen? En ondertussen gebeurt er iets opmerkelijks. We wachten.

De recente discussie rond OCI N.V., en de vragen die de Vereniging van Effectenbezitters daarbij expliciet stelt aan zowel het bedrijf als PwC, voelt ongemakkelijk. Niet omdat er per se iets mis is, maar omdat zichtbaar wordt wat we in het vak al langer weten, maar zelden zo scherp onder woorden brengen. De vraag die boven de markt hangt is namelijk niet of de cijfers kloppen, maar waarom het beeld ineens kantelt. Waarom zien we dit nu pas?

Het waren een paar ongemakkelijke dagen in medialand. Een ervaren journalist, iemand die zijn vak verstaat, bleek citaten te hebben gebruikt die nooit zijn uitgesproken. Niet verzonnen in de klassieke zin van het woord, maar gegenereerd. Door AI.

Wie de afgelopen twee jaar een boardroom, CFO-overleg of technologieconferentie heeft bezocht, krijgt de indruk dat kunstmatige intelligentie inmiddels volledig onder controle is. Overal verschijnen termen als AI governance, ethical AI, model risk management en responsible AI. Beleidsdocumenten groeien, frameworks worden ontworpen en compliance-presentaties vullen PowerPoints van Amsterdam tot Brussel. Maar wie één simpele vraag stelt, krijgt vaak een verrassend stil antwoord.  

De stille verschuiving Er voltrekt zich momenteel een stille verschuiving binnen de accountancy. Niet in de wetgeving. Niet in de verslaggevingsregels. Maar in de manier waarop wij omgaan met cliëntdata.

Wat de aarzelende advocatuur ons leert over AI, governance en menselijk oordeel