Nieuws

De belofte die te mooi was om waar te zijn Tien jaar geleden leek het alsof de toekomst al geboekt stond. De plannen voor een transportsysteem waarbij capsules door vacuümbuizen schieten met snelheden boven de 1000 km/uur, klonken alsof de volgende industriële revolutie al onderweg was. Toen Elon Musk het concept in 2013 open-source publiceerde, schoten start-ups als paddenstoelen uit de grond. Dat leidde tot een mediahype die jarenlang heeft voortgeduurd en waarin Hyperloop werd gepresenteerd als hét antwoord op overvolle luchthavens, vervuilende korte vluchten en trage treinen.  

Toen Elsevier Weekblad onlangs een interview publiceerde met aardappelteler Jacob van den Borne uit Reusel, viel één ding meteen op: zijn bedrijf lijkt meer op een data-laboratorium dan op een traditionele boerderij. Waar veel organisaties nog worstelen met dashboards, datakwaliteit en adoptie, laat Van den Borne zien hoe het eruitziet wanneer data allang onderdeel ís van het vak. Niet als project, maar als gewoonte. Niet als hype, maar als manier van werken. Het EW-interview vormt daarmee een onverwacht inspirerend voorbeeld voor CFO’s, controllers, auditors en digitale beslissers die op zoek zijn naar een pragmatische en toekomstbestendige datastrategie.

Iedere jonge accountant en controller krijgt het vroeg of laat te horen: “Je moet de processen begrijpen.” Maar eerlijk is eerlijk: de meeste processen zitten verstopt in PowerPoints, obscure procedures of in het hoofd van die ene collega die al twintig jaar meedraait. Totdat je ze letterlijk ziet gebeuren — stap voor stap, fout voor fout, risico voor risico. Dáár begint de magie van moderne interne beheersing: niet meer raden, maar meten.

Nederland is een fietsland. We zeggen het graag, we geloven het massaal, en we bevestigen het dagelijks door met z’n allen miljoenen kilometers te trappen. Maar wie verder kijkt dan het romantische beeld van drukke fietspaden en soepel bellende scholieren, ziet een datarealiteit die allang niet meer past bij het imago. De cijfers vertellen het verhaal van een systeem dat kraakt, risico’s die oplopen en beleid dat niet in hetzelfde tempo meebeweegt. De recente cijfers van SWOV zetten de trend haarscherp neer: het verkeer wordt onveiliger, en vooral fietsers en ouderen betalen de prijs. Terwijl wij blijven discussiëren over helmbeleid, fatbikes en infrastructuur, laat de data een groeiende structurele verkeerscrisis zien. Een crisis die voorspelbaar is, meetbaar is – en dus voorkombaar zou moeten zijn.

Een groeiende technologie met krimpende geloofwaardigheid De Nationale AI Vertrouwensmonitor schetst een opvallend maar inmiddels herkenbaar beeld: Nederland gebruikt AI steeds vaker, maar vertrouwt het steeds minder. Waar de technologie met ongekende snelheid wordt uitgerold in klantenservice, bedrijfsprocessen en besluitvorming, blijft het vertrouwen hangen rond een krappe voldoende. De verwondering van vorig jaar heeft plaatsgemaakt voor voorzichtigheid. De hype is voorbij, de realiteit dringt door. En die realiteit laat een paradox zien: hoe meer AI we gebruiken, hoe minder zeker we ervan lijken te zijn.

De nieuwe werkelijkheid van fraude-detectie Fraude is allang geen incident meer dat een paar keer per jaar opduikt in de achterkamers van finance. Het is een continu risicolandschap waarin datastromen groter worden, processen complexer en betalingsverkeer sneller. CFO’s en financials willen grip houden, maar merken dat traditionele controles tekortschieten. De vraag verschuift daarmee van “hoe voorkom ik fraude?” naar “hoe signaleer ik risico’s op het moment dat ze ontstaan?”.