Tag: technologie

Iedere keer wanneer een paus zich uitlaat over een maatschappelijk thema, ontstaat de neiging om zijn woorden direct te vertalen naar een actueel debat. Dat gebeurde eerder bij klimaatverandering, migratie en armoede, en gebeurt nu opnieuw bij artificiële intelligentie. Krantenkoppen suggereren dat de paus waarschuwt voor AI en dat het Vaticaan zich zorgen maakt over de technologische ontwikkelingen die elkaar in hoog tempo opvolgen. Toch is dat volgens mij niet de meest interessante interpretatie van zijn boodschap.

De sportwereld heeft er weer één bij. Een whitepaper over AI. Dit keer van Peter Sprenger, die met “AI Trends in Sport (2026–2030)” een overzicht geeft van waar technologie en sport elkaar raken. Het is een herkenbaar document: zorgvuldig opgebouwd, rijk aan voorbeelden en geschreven met het duidelijke doel om bestuurders en professionals mee te nemen in een ontwikkeling die al gaande is.

Er is iets fascinerends aan het nieuws dat India in 2026 eindelijk weer een volkstelling gaat uitvoeren. Niet omdat het tellen van mensen op zichzelf zo spannend is, maar omdat het blootlegt hoe vreemd onze relatie met data eigenlijk is geworden. We leven in een wereld waarin vrijwel elke transactie, beweging en interactie digitaal wordt vastgelegd, en toch is een van de grootste economieën ter wereld al vijftien jaar bezig met het besturen van zichzelf op basis van verouderde schattingen.

Er hangt iets vreemds in de lucht binnen de accountancy. We praten eindeloos over AI. Over de impact van #genAI op de audit. Over hoe Large Language Models het vak gaan veranderen. Panels, artikelen, investeringsagenda’s, vragen van de VEB, alles lijkt te draaien om die ene vraag: wat gaat AI voor ons betekenen? En ondertussen gebeurt er iets opmerkelijks. We wachten.

Er zit iets fascinerends in de manier waarop we terugkijken naar de jaren vijftig en zestig. Het was een tijd waarin technologie niet alleen vooruitgang bracht, maar ook verbeelding. In een recente bijdrage in EW Magazine stelt Simon van der Jagt de vraag of we die optimistische technovisie kunnen terugbrengen, en of instituties zoals TNO daarin opnieuw een actievere rol moeten spelen.

Het opiniestuk van Michiel Bakker in NRC afgelopen weekend leest (weer) als een waarschuwing die je serieus zou moeten nemen. De toon is urgent, de referenties zijn indrukwekkend, en de boodschap is helder: artificial general intelligence komt eraan, Nederland is niet voorbereid, en we moeten nú handelen. Maar wie het stuk rustig terugleest, ziet vooral een klassiek patroon: een technologische ontwikkeling wordt uitvergroot tot een maatschappelijke omwenteling, zonder dat de tussenliggende stappen overtuigend worden gemaakt.