Tag: finance

Er is iets fundamenteel scheef aan hoe we generatieve AI proberen toe te passen binnen finance, en dat scheve zit niet in de technologie zelf, maar in de manier waarop we haar positioneren alsof zij een probleem oplost dat er in de kern nooit is geweest. In gesprekken met CFO’s, controllers en adviseurs hoor je steeds vaker dat AI-analyses maakt, risico’s beoordeelt en zelfs richting geeft aan besluitvorming, terwijl de werkelijkheid een stuk minder spectaculair en tegelijkertijd een stuk interessanter is, omdat finance nooit heeft gewacht op betere zinnen, maar altijd heeft gedraaid om betere inzichten.

Wanneer de CEO van ABN AMRO waarschuwt voor de impact van artificial intelligence, klinkt dat als een klassiek signaal van een sector in beweging. Urgentie, verandering, druk op businessmodellen , het zit er allemaal in. De boodschap is herkenbaar en, op het eerste gezicht, moeilijk te betwisten.

Ergens op een zondagochtend leest een finance manager de kop: “Saai werk verdwijnt met AI maar stress groeit.” Hij neemt een slok koffie, kijkt nog eens naar de zin en denkt: eindelijk iemand die het probleem niet mooier maakt dan het is.

Waarom de slimste organisaties hun AI-tempo juist bewust terugschroeven Iedereen lijkt het tegenwoordig te weten: AI maakt alles sneller. Sneller programmeren, sneller rapporteren, sneller analyseren. Het mantra van de nieuwe productiviteitseconomie.

Er is iets fascinerends aan de recente pogingen van AI om wiskunde te ‘begrijpen’. DARPA lanceerde dit voorjaar het programma expMath, bedoeld om AI niet alleen rekentrucs te laten uitvoeren, maar om wiskundig inzicht te ontwikkelen. Modellen als AlphaProof en AlphaEvolve lossen inmiddels olympiadewiskunde op waar jij en ik drie espresso’s voor nodig hebben. Maar de echte vraag is: snapt AI wat ze doet? De korte versie: nee, nog niet. De lange versie: dat maakt het juist interessant.

“Niemand snapt hoe taalmodellen werken, ook de bedrijven erachter niet.” Het is de headline van een interview met MIT-hoogleraar Pattie Maes in het Financieele Dagblad (7 oktober 2025). Ze doelt op de snelgroeiende klasse van AI-systemen – zoals ChatGPT, Gemini en Claude – die miljarden parameters bevatten en zichzelf als het ware ‘leren redeneren’ uit tekst. En hoewel we wéten hoe deze modellen technisch in elkaar zitten, begrijpt niemand meer precies waarom ze zeggen wat ze zeggen.