Tag: AI

In augustus 2025 vond in Beijing iets bijzonders plaats: de World Humanoid Robot Games. In dezelfde stadions waar ooit Olympische records sneuvelden, streden nu machines om eer en glorie. Meer dan 500 humanoïde robots, verdeeld over 280 teams uit 16 landen, namen deel aan 26 onderdelen: van voetbal en sprinten tot boksen en zelfs het sorteren van medicijnen.

De geschiedenis herhaalt zich. Misschien niet letterlijk, maar hij rijmt wel. Nieuwe technologie brengt verwondering, hoop en vrees met zich mee. Van Plato die zich zorgen maakte over de invloed van schrift, tot mensen die dodelijke ziektes hoopten te genezen met dubieuze medicijnen – steeds weer zoeken mensen houvast in het onbekende. Vandaag belooft kunstmatige intelligentie onze wereld te veranderen. Tegelijkertijd zien we dat deze technologie ook nieuwe onzekerheden met zich meebrengt, zoals AI hallucinaties, waarbij systemen overtuigende maar onjuiste informatie kunnen genereren. Maar supersnelle technologische ontwikkelingen roepen ook vragen op die verrassend vertrouwd klinken. In deze serie kijken we in historische spiegels, en we bekijken patronen van menselijk gedrag die telkens terugkeren. Wat leren ze ons over de uitdagingen van nu? En belangrijker nog: hoe zorgen we dat we niet in dezelfde fouten vervallen?

In de jaren ’40 tot ’60 leek het alsof we infectieziekten definitief de baas waren. Penicilline, streptomycine, tetracycline – wondermiddelen die miljoenen levens redden. Maar het euforische optimisme werd gevolgd door een harde realiteit: overmatig gebruik, snelle resistentie en een opdrogende stroom nieuwe middelen. Sindsdien is het stil geweest op het antibiotica-front. Tot nu.

De hype rond generatieve AI is ongekend. Bedrijven pompen er miljarden in, consultants verkopen ‘AI-transformatie’ alsof het een Black Friday-deal is, en de belofte is helder: minder mensen, meer winst. Maar ergens tussen de PowerPoint en de praktijk gaat het mis.

We praten graag over AI alsof het magie is. De slimme chatbot die je e-mails schrijft. Het vertaalmodel dat je internationale klanten in hun moedertaal aanspreekt. Het algoritme dat je foto’s haarscherp maakt. Het voelt allemaal zo… gratis.

In het recente verleden heb ik als accountant diverse hotels en zelfs een recreatiepark gecontroleerd. Daar zag ik het telkens gebeuren: kamers die nét niet geboekt werden. Nachten die verdwijnen in de marge van de bezettingsgraad. Boekingsgaten die op papier onschuldig lijken, maar in werkelijkheid een stille winstlek zijn.