Nieuws

Wie vandaag een boardroom binnenloopt, krijgt al snel het gevoel dat AI overal is. Strategische sessies gaan over AI-transformatie. Investeerders vragen naar AI-roadmaps. Consultants presenteren AI-maturity scans. En vrijwel iedere organisatie heeft inmiddels wel een pilot, taskforce of innovatieprogramma rondom kunstmatige intelligentie.

Soms zegt een simpel lijstje meer over technologie dan honderd pagina’s aan AI-strategieën. Deze week zag ik een overzicht van de meest gebruikte toepassingen van generatieve AI in 2025. Wat direct opvalt: AI verschuift razendsnel van technische assistent naar persoonlijke begeleider. Niet “schrijf een stukje code voor mij”. Maar: help mij mijn leven organiseren; geef mij richting; motiveer mij; luister naar mij; help mij gezonder leven; geef mij gezelschap. Dat is misschien wel de meest onderschatte ontwikkeling rondom generatieve AI van dit moment.

Jarenlang was verzekeren redelijk overzichtelijk. Althans dat ik vermoed ik. Leeftijd, schadevrije jaren, type auto, woonplaats en misschien het aantal gereden kilometers. Een verzekeraar kon meestal nog wel uitleggen waarom iemand een hogere of lagere premie betaalde.

De meeste mensen denken bij data-analyse aan dashboards, AI-modellen, supply chains of voorspellende algoritmes in het bedrijfsleven. Weinigen realiseren zich dat misschien wel de meest controversiële toepassing van data-analyse zich afspeelt in de Amerikaanse democratie zelf.

Veel woningcorporaties experimenteren inmiddels met AI. Vaak begint het klein. Een chatbot voor huurdersvragen. Slimmere verwerking van documenten. Automatische classificatie van onderhoudsmeldingen. Voorspellende analyses rondom huurachterstanden of verduurzaming. Logisch ook, want woningcorporaties staan onder enorme druk. Meer woningen, hogere verwachtingen van huurders, stijgende kosten, verduurzaming, strengere regelgeving en tegelijkertijd een arbeidsmarkt die steeds krapper wordt. AI lijkt dan een logische volgende stap.

Er hangt iets ongemakkelijks boven de Nederlandse markt voor vakantiewoningen. Geen plotselinge crash. Geen rijen mensen die massaal hun chalet of recreatiewoning te koop zetten. Maar wel een langzaam groeiend gevoel dat de rekensom aan het kantelen is. Jarenlang voelde een vakantiewoning als een veilige combinatie van plezier, rendement en vermogensopbouw. Een plek voor rust aan de kust, een weekend op de Veluwe of een investering voor later. Lage rente, stijgende huizenprijzen en booming binnenlands toerisme maakten het plaatje aantrekkelijk. Zeker tijdens en vlak na corona leek recreatievastgoed bijna onaantastbaar.