Nieuws

Wat de aarzelende advocatuur ons leert over AI, governance en menselijk oordeel

“Dat er een AI-Raad moet komen, hebben we met zestig experts wel duidelijk gemaakt.” Zo begint de oproep aan de informateur, inmiddels te beluisteren en te lezen via BNR Nieuwsradio. Leg het vast in het Regeerakkoord, was het verzoek. En eerlijk is eerlijk: de ondertekenaars hebben gelijk over één ding. AI is geen volgende IT-upgrade, maar een systeemverandering met grote technologische, sociale en institutionele impact, onder stevige commerciële en geopolitieke invloed.

De burgemeester van Londen waarschuwt voor “massaontslagen door AI”. Het is een uitspraak die het goed doet in headlines, panels en beleidsnota’s. Angst verkoopt nu eenmaal beter dan nuance. Maar wie iets langer kijkt, ziet vooral een bekend verhaal in een nieuw jasje. We hebben het namelijk niet over een plotselinge technologische aardverschuiving, maar over iets wat we al jaren doen: digitaliseren. Alleen noemen we het nu AI.

“Clarity in Chaos.” Het klinkt goed. Het klinkt geruststellend. En het klinkt vooral alsof het probleem buiten de organisatie ligt. De wereld is complex, de regelgeving onvoorspelbaar, geopolitiek grillig en markten volatiel. Dat alles klopt. Maar wie iets langer meeloopt in de boardroom weet: de echte chaos zit zelden daarbuiten. Die zit binnen.

Ik zat vorige week naast een inspanningstrainer van team Visma. Ik had een ontzettend leuk gesprek. In de wereld van sport draait alles om progressie. Renners willen sneller, sterker, wendbaarder worden. Coaches willen betere beslissingen maken op basis van data  en atleten willen weten precies wat ze moeten doen om hun doelen te bereiken. Dat klinkt bekend, toch? Want ook in finance, in audit en risicomanagement, streven we naar betere beslissingen gebaseerd op real-time data en voortschrijdende inzichten.

Volgens recente cijfers gaan Nederlandse bedrijven steeds vaker over tot reorganisaties om kosten te besparen. Het nieuws wordt gebracht als een logisch gevolg van economische onzekerheid, stijgende lonen en een veranderende markt. Maar wie iets langer naar de data kijkt, ziet een ongemakkelijke waarheid: de meeste reorganisaties zijn geen strategische keuzes, maar verlate correcties op signalen die al jaren zichtbaar waren.