AI in de zorg: Ooo, dat valt tegen!
Laatst las ik in EW Magazine een sterk stuk van Bram Hahn over AI in de zorg. En ja hoor, daar gingen we weer: AI als wondermiddel. Ministers die met glimmende ogen woorden als “ongekende mogelijkheden” en “revolutie” in de mond nemen.
Consultants die zich rijk rekenen: “Voor slechts 1.200 euro per uur zetten wij uw ziekenhuis in de AI-cloud!” PowerPoints met plaatjes van futuristische robots die glimlachend een infuus aanleggen. En onderzoekers die jubelend aankondigen dat de AI-nurse XAB 3000 straks zelfs je bed verschoont.
AI zou alles oplossen: het personeelstekort, de oplopende kosten, de wachtlijsten. Ziekenhuizen als hightech datacenters waar een algoritme je diagnose stelt, je medicatie klaarzet en je met een vriendelijk piepje naar huis stuurt.
En de realiteit? Ooo, dat valt tegen.
Van alle veelbelovende modellen die in prestigieuze vakbladen worden gepubliceerd, haalt amper twee procent de werkvloer. Twee procent! De rest verdwijnt in een prototype-la of blijft hangen in de onderzoeksfase. Radiologen die slechter presteren mét AI dan zonder, omdat ze het systeem óf negeren óf blindelings vertrouwen. Robots die medicijnen zouden uitdelen, maar vooral goed zijn in vastlopen. En verpleegkundigen die, ondanks al die jubelverhalen, gewoon extra nachtdiensten draaien.
Het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven doet tenminste iets: nauwkeuriger doses berekenen bij bestraling, digitale assistenten bij de behandeling. Prima. Alleen: het duurt tien tot vijftien jaar voordat het aantoonbaar rendeert. Tegen die tijd zijn er alweer drie nieuwe AI-hypes langsgekomen en roept een volgende minister dat nu écht de revolutie is aangebroken.
En eerlijk is eerlijk: dit is niet alleen een zorgprobleem. In de accountancy beloven consultants al jaren dat AI de jaarrekeningcontrole overneemt. Resultaat? Een AuditBot 2.0 die de helft van de grootboekposten overslaat en de rest aanmerkt als “niet materieel”.
Ooo, dat valt tegen.
In de retail beloofde men een AI-supermarkt die je verlangens voorspelt. Wat krijg je? Een algoritme dat je iedere week dezelfde aanbieding voor dure chips en wijn in je inbox schuift.
En in de industrie? Slimme fabrieken vol IoT en robots. Alleen jammer dat Karel van de inkoop nog steeds met een papieren bonnetje door de hal loopt, omdat het ERP-systeem “in Q4” zou koppelen.
Het patroon is overal hetzelfde: hype, demo, subsidie, teleurstelling. Ministers dromen, consultants factureren, managers applaudisseren. Maar onder de motorkap moet eerst het digitale loodgieterswerk gebeuren: databases koppelen, data schoonmaken, processen fatsoenlijk inrichten.
Tot die tijd blijft AI vooral een mooi verhaal voor congressen en glossy magazines. Grootse belofte, weinig grip.
Ooo, dat valt tegen.
Pieter de Kok