Tag: dataanalytics

Het is opnieuw raak bij de Belastingdienst. Follow the Money bracht recent naar buiten dat meer dan 50 algoritmes van de Belastingdienst volgens de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) mogelijk onrechtmatig zijn. Onvoldoende onderbouwd. Discriminerend. Niet transparant. En dat terwijl we na de Toeslagenaffaire collectief hadden beloofd: “nooit meer.”

Onlangs ontstond discussie omtrent een verzuimverzekering van Achmea, waarin blijkt dat werkgevers met een personeelsbestand dat grotendeels uit vrouwen bestaat, hogere premies betalen. De reden: historisch ziekteverzuim is hoger onder vrouwen dan onder mannen. Maar is dat toegestaan volgens de wet? En wat zeggen de data precies over verzuimverschillen tussen geslachten? In dit artikel kijk ik naar de feiten, de juridische kaders, interpretatie van data, en wat dit betekent voor bedrijven en verzekeraars.

Supermarktketen Dirk gooide onlangs een steen in de vijver: voortaan worden huismerkproducten met Nutri-Score E niet meer verkocht. Een “krachtig signaal”, aldus minister Conny Helder in het AD. Het is een opvallende stap in een sector die gewend is om vooral te communiceren dat de consument zelf mag kiezen.

Iedereen die wel eens met data heeft gewerkt, kent het gevoel: je opent een dataset en je weet niet waar je moet beginnen. Te veel kolommen, te veel variabelen, en vaak ook nog overlap. Het lijkt een beetje op een zolder vol dozen die je in twintig jaar hebt verzameld. Je weet dat er iets van waarde in zit, maar hoe ga je orde scheppen?

2025 is voor sportbonden geen jaar van champagne en vuurwerk, maar ook geen financieel drama. Het is een jaar van balanceren. Enerzijds groeit de inkomstenstroom: recordafdrachten uit de loterij, stijgende ledenbijdragen en hogere contributies zorgen voor extra middelen. Anderzijds lopen de kosten flink op: personeelslasten stijgen door cao-afspraken, internationale events vragen meer budget, digitalisering kost structureel meer en de investeringen in een veilig sportklimaat drukken zwaar op de begroting.

De Rotterdamse haven is een thermometer voor de Nederlandse economie. Alles wat ons land binnenkomt of verlaat – van containers vol consumentengoederen tot bulkstromen voor de chemische industrie – gaat via de kades van Rotterdam.