Tag: CFO

Wie vandaag een boardroom binnenloopt, krijgt al snel het gevoel dat AI overal is. Strategische sessies gaan over AI-transformatie. Investeerders vragen naar AI-roadmaps. Consultants presenteren AI-maturity scans. En vrijwel iedere organisatie heeft inmiddels wel een pilot, taskforce of innovatieprogramma rondom kunstmatige intelligentie.

Er zijn van die koppen die precies doen wat ze moeten doen. Ze trekken aandacht, veroorzaken lichte onrust en geven de indruk dat er iets fundamenteels aan het verschuiven is. “Groeicijfers van softwarebedrijven halveren onder invloed van AI” is zo’n kop.

Ergens in Hangzhou speelt een zaak die in Nederland nauwelijks aandacht krijgt, maar die ongemerkt meer zegt over de toekomst van werk dan menig AI-conferentie. Een werknemer verliest zijn baan nadat zijn werkzaamheden grotendeels door AI zijn overgenomen. De werkgever probeert zijn salaris te verlagen en beëindigt uiteindelijk het dienstverband. De rechter fluit hem terug.

Er is iets fundamenteel scheef aan hoe we generatieve AI proberen toe te passen binnen finance, en dat scheve zit niet in de technologie zelf, maar in de manier waarop we haar positioneren alsof zij een probleem oplost dat er in de kern nooit is geweest. In gesprekken met CFO’s, controllers en adviseurs hoor je steeds vaker dat AI-analyses maakt, risico’s beoordeelt en zelfs richting geeft aan besluitvorming, terwijl de werkelijkheid een stuk minder spectaculair en tegelijkertijd een stuk interessanter is, omdat finance nooit heeft gewacht op betere zinnen, maar altijd heeft gedraaid om betere inzichten.

Er zijn van die publicaties die precies de juiste snaar raken — en tegelijkertijd iets ongemakkelijks blootleggen. ‘Verschuivende linies’ van Audirium is zo’n stuk. Het beschrijft een wereld waarin organisaties continu in beweging zijn, waarin risico’s zich aanpassen aan de fase waarin een organisatie zich bevindt, en waarin governance en control meebewegen met die dynamiek.

Er zit iets ongemakkelijks in de opmerking van toezichthouders dat accountants AI niet de schuld kunnen geven van fouten. Het klinkt als een open deur, natuurlijk niet, maar onder die ogenschijnlijke vanzelfsprekendheid ligt een veel interessantere realiteit verscholen.