Ergens in Hangzhou speelt een zaak die in Nederland nauwelijks aandacht krijgt, maar die ongemerkt meer zegt over de toekomst van werk dan menig AI-conferentie. Een werknemer verliest zijn baan nadat zijn werkzaamheden grotendeels door AI zijn overgenomen. De werkgever probeert zijn salaris te verlagen en beëindigt uiteindelijk het dienstverband. De rechter fluit hem terug. Niet omdat AI het werk niet kan, maar omdat dat juridisch simpelweg niet voldoende reden is. Dat is wel iets! Want daarmee wordt zichtbaar waar veel organisaties nog omheen bewegen: technologie verandert werk, maar niet automatisch de afspraken die we daar ooit over hebben gemaakt. De spreadsheet die te mooi is om waar te zijn In de praktijk begint het vaak met een overtuigend verhaal. AI neemt repetitieve taken over, processen worden sneller, fouten nemen af. Het is verleidelijk om daar direct een kostenreductie aan te koppelen. Minder mensen, lagere loonkosten, hogere marges. De berekening klopt op papier altijd. Alleen is arbeid geen regel in Excel die je naar beneden kunt slepen. Onder elke functie ligt een contract, onder elk contract ligt bescherming, en onder die bescherming ligt een systeem dat niet ontworpen is voor abrupte technologische vervanging. Wat in Hangzhou gebeurt, is dat die